0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 168 ศูนย์กลางคมนาคม

เมื่อความอุ่นที่ราวเหล็กหลอมละลายลงบนฝ่ามือของเซียวอวิ๋น เสียงหอนของหมาป่าตัวแรกก็ดังแว่วมาจากหุบเขาลึกเบื้องไกล

เขาจ้องมองระฆังสัมฤทธิ์เรียงชุดที่กำลังขยับเขยื้อนอยู่ในภาพฉายของนาฬิกาพก จุดแสงกัมมันตรังสีที่กระโดดโลดเต้นอยู่บนหน้าปัดกำลังสะท้อนเสียงสอดประสานกับอักษรกระดูกเสี่ยงทายบนรางรถไฟที่อยู่ห่างออกไปสามร้อยลี้

“เหล่าโหมว!” เซียวอวิ๋นหมุนตัวกะทันหัน รองเท้าทหารบดขยี้เศษสัมฤทธิ์ชิ้นเล็ก ๆ ที่ซึมออกมาจากใต้ชั้นน้ำแข็งจนแหลกละเอียด “ให้ฝ่ายจัดเลี้ยงผสมผงกราไฟต์ลงในไหผักดอง”

โหมวหย่งเอาปืนสามแปดดันไว้ที่หัวไหล่ อักษรลูกอ๊อดสัมฤทธิ์บนพานท้ายปืนเปล่งแสงเรืองรองภายใต้แสงจันทร์ “ผสมเท่าไหร่”

“ไหละยี่สิบชั่ง” เซียวอวิ๋นหยิบหน้ากากป้องกันแก๊สที่รีเฟรชใหม่จากมิติเช็กอินโยนให้เขา “ผสมเสร็จแล้วยกไหไปไว้ที่ช่องเขาหมายเลขสามเพื่อใช้เป็นสิ่งกีดขวางถนน”

ความมืดก่อนรุ่งสางในวันที่เจ็ดมีความเหนียวหนืดเป็นพิเศษ

เมื่อปืนใหญ่ภูเชานัดแรกฉีกกระชากม่านราตรี เซียวอวิ๋นกำลังย่อตัวอยู่ในสนามเพลาะเพื่อปรับแต่งกล้องเล็งถ่ายภาพความร้อน

เศษน้ำแข็งผสมกับเศษสัมฤทธิ์ร่วงกราวลงบนหมวกเหล็กของเขา คอมพิวเตอร์วิถีกระสุนแสดงให้เห็นว่าอุณหภูมิอากาศสูงขึ้นอย่างผิดปกติเจ็ดองศาเซลเซียส