เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 พบคู่ปรับตัวฉกาจอีกครั้ง
นาฬิกาพกสวิสบนข้อมือเซียวอวิ๋นส่งเสียงติ๊กต็อก กองไฟสะท้อนเงาใต้โหนกคิ้วของเขาให้ลึกยิ่งขึ้นไปอีกสามส่วน
ฝุ่นควันห่างออกไปสามสิบลี้คล้ายโถมเข้าประชิดปลายจมูกแล้ว เขากระดิกนิ้วดีดเส้นทางรถไฟคดเคี้ยวบนแผนที่ทหารเบา ๆ “เหล่าโหมว ย้ายมัคซิมจากฐานสามสองกระบอกไปปีกข้างผาชื่อเหยี่ยว”
หลังมือของโหมวหย่งที่กำกล้องส่องทางไกลปูดโปนด้วยเส้นเลือด “กองพลที่สองไอ้พวกเวรเอ๊ย นี่ ขนแม้กระทั่งก้นคลังมาแล้ว”
ในกล้องส่องทางไกลของโหมวหย่งที่กำจนเส้นเลือดปูดโปน: “กองพลที่สองของไอ้พวกทหารญี่ปุ่น นี่มันขนมาทั้งบ้านเลยสินะ” ในเลนส์สะท้อนภาพกระแสน้ำเหล็กกล้าที่กำลังคืบคลานบนเส้นขอบฟ้า คลื่นดินที่รถถังรุ่นคิวนานะกว่ายี่สิบคันพัดขึ้นมาม้วนตัวอยู่ในหมอกยามเช้า ราวกับฝูงสัตว์ร้ายที่อ้าเขี้ยวเหล็กกล้า
“ผู้บังคับบัญชาเซียว!”
“ผู้บังคับบัญชาเซียว!” เฉินนายทหารประสานงานกำโทรเลขพุ่งชนเข้ามาในบังเกอร์ชั่วคราว ปลายผมยังคงเปื้อนเกล็ดน้ำค้างยามเช้าที่ยังไม่ละลาย “เศษซากกองกำลังของซูซูกิเป็นคนนำทางให้กองพลที่สอง รอบนี้พวกมันลากปืนใหญ่หนักรุ่นเก้าสองมาสี่กระบอก!” โต๊ะบัญชาการที่ทำจากถังน้ำมันสั่นสะเทือนพรึบ หลิวคนงานรถไฟทำชามเคลือบที่ใส่นมม้าหลุดมือตกพื้น กลิ้งไปบนพื้นดินอัดแน่นจนเกิดรอยคราบสีแดงเข้ม