0152

⬢⬢⬢

ตอนที่ 152 คู่มือวิเคราะห์

ร่างของเซียวอวิ๋นหายลับไปในความมืดมิด ราวกับน้ำหมึกข้นคลั่กที่กลืนกินร่างเขาอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงผู้คนมองหน้ากันด้วยความเลิกลั่ก

แผนชั่วของพวกสายลับเปรียบเสมือนดาบของดามอคลีสที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ ถ่วงหนักอึ้งอยู่ในใจจนแทบหายใจไม่ออก ราวกับได้ยินเสียงหึ่งแผ่วเบาของคมดาบในอากาศ

ทุกคนต่างคาดเดาว่าพวกเจ้าเล่ห์เพทุบายเหล่านั้นจะงัดไม้ไหนออกมาอีกในก้าวต่อไป

บ้างก็ว่าพวกสายลับอาจปลอมตัวเป็นชาวบ้านปะปนเข้ามาในโรงงานผลิตอาวุธ ภาพนั้นราวกับงูพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า พร้อมจะจู่โจมปลิดชีพได้ทุกเมื่อ บ้างก็ว่าพวกมันอาจวางยาพิษในแหล่งน้ำ หรือกระทั่งระเบิดโรงงานผลิตอาวุธทิ้งตรง ๆ...

การคาดเดาหลากหลายรูปแบบสารพัด ราวกับฝูงแมลงวันบินหึ่งจนน่ารำคาญ ฟังแล้วชวนให้หนังศีรษะชาหนึบ ในหูคล้ายมีแมลงตัวเล็ก ๆ มุดเข้ามา ทั้งคันทั้งทรมานยิ่งนัก

การออกโรงเคลื่อนไหวเชิงรุกของเซียวอวิ๋น เปรียบเสมือนการฉีดยาบำรุงหัวใจขนานใหญ่ไร้ข้อกังขา

แววตาอันแน่วแน่ของเขาดั่งดวงดาวประกายแสงหนาวเหน็บในยามค่ำคืน คล้ายกำลังเอ่ยว่า “จะตื่นตระหนกกันทำไม เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ!” บรรยากาศอึดอัดผ่อนคลายลงเล็กน้อย ทุกคนมองไปยังทิศทางที่เขาหายลับไป ในใจบังเกิดความคาดหวังขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง ราวกับมองเห็นแสงสว่างอันริบหรี่ท่ามกลางความมืดมิด

ทว่าจิตใจของเซียวอวิ๋นในยามนี้ไม่ได้สงบราบเรียบดังเช่นภายนอกเลยแม้แต่น้อย