0149

⬢⬢⬢

ตอนที่ 149 ยึดมั่นป้องกันสำเร็จ

วิศวกรหลินฝ่ายเท้าเบาราวกับแมว แอบสะกดรอยตามสายลับอู๋ไปอย่างเงียบเชียบ

ในป่าเขามีใบไม้ร่วงทับถมกันหนาเตอะ ทุกก้าวที่เขาเดิน เสียงใบไม้แห้งใต้ฝเท้าที่ดังสวบสาบรากับเหยียบอยู่บนจังหวะกลอง เสียงนั้นส่งผ่านจากฝ่าเท้าขึ้นมา ราวกับกำลังกระแทกเข้าที่หัวใจของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจเขาเร็วขึ้นตามไปด้วย

สายลับอู๋มีประสบการณ์โชกโชน ความสามารถในการต่อต้านการลาดตระเวนสูงยิ่ง บางครั้งบางคราวก็หันกลับมามองสำรวจ วิศวกรหลินทำได้เพียงกลั้นหายใจและหลบอยู่หลังต้นไม้ เขาสัมผัสได้ถึงเหงื่อที่แผ่นหลังซึ่งซึมออกมาไม่ขาดสายจนเปียกชุ่มเสื้อผ้า ฝ่ามือก็เต็มไปด้วยเหงื่อจนเหนียวเหนอะหนะ ความรู้สึกชื้นแฉะนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดยิ่งนัก

เขารู้สึกราวกับตนเองเป็นนักรบใต้ดินในภาพยนตร์สายลับ ทั้งตื่นเต้นและตึงเครียด ดวงตาจับจ้องแผ่นหลังของสายลับอู๋เขม็ง

ภายในโรงงานผลิตอาวุธ บรรยากาศหนักอึ้งราวกับก้อนหินยักษ์ที่จวนเจียนจะร่วงหล่นแขวนอยู่บนหัว ทุกคนต่างมองตามทิศทางที่วิศวกรหลินหายลับไปด้วยความกระวนกระวาย ใจไปอยู่ที่ตาตุ่มราวกับได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวเองตั้งแต่นานมา