0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140 การพัฒนาโรงงาน

เสียงอึกทึกครึกโครมจากการเฉลิมฉลองค่อย ๆ สงบลง แสงยามเย็นสาดส่องลงบนทุกมุมของโรงงานผลิตอาวุธ แสงสีทองนั้นราวกับผืนผ้าแพรบางเบา ปกคลุมผืนแผ่นดินที่ผ่านการต่อสู้ชุ่มโชกด้วยเลือดนี้ไว้อย่างอ่อนโยน ให้ความรู้สึกอบอุ่นและเคร่งขรึมทางสายตา

เซียวอวิ๋นยืนอยู่ใจกลางโรงงานผลิตอาวุธ สายตาของเขากวาดมองเหล่าคนงานและทหารที่บนใบหน้ายังหลงเหลือความตื่นเต้นและความภาคภูมิใจ ภายในหูแว่วเสียงสนทนากระซิบแผ่วเบเป็นครั้งคราว ทว่าในใจของเขากลับเอ่อล้นด้วยความหนักอึ้งที่สลัดไม่หลุด ราวกับมีก้อนหินหนักอึ้งก้อนหนึ่งกดทับอยู่ตรงนั้น

เขารู้ดีว่าพวกทหารญี่ปุ่นไม่มีทางกลืนความแค้นครั้งนี้ลงคออย่างแน่นอน การแก้แค้นที่รุนแรงกว่านี้อาจกำลังอยู่ระหว่างทางแล้ว

“เหล่าโหมว” เซียวอวิ๋นยื่นมือไปตบไหล่ของโหมวหย่ง ฝ่ามือของเขาสัมผัสได้ถึงความแน่นหนาของกล้ามเนื้อบนไหล่โหมวหย่ง เสียงกดต่ำลงมากทว่าแฝงไว้ด้วยความหนักแน่นที่ไม่อาจปฏิเสธได้ “เรียกทุกคนมาประชุมกัน!” โหมวหย่งรับคำสั่งทันที เสียงอันทรงพลังของเขาดังระเบิดขึ้นในอากาศ รวบรวมทุกคนเข้าสู่ห้องประชุมอย่างรวดเร็ว

วิศวกรหลินยกมือขึ้นเช็ดแว่นตา นิ้วมือสัมผัสโดนกรอบแว่น ความรู้สึกเย็นเฉียบส่งผ่านมาจากปลายนิ้ว ช่างตีเหล็กจ้าวเกาหัวอย่างซื่อๆ พรานหูยืนอยู่อย่างเงียบเชียบตรงประตู ดวงตาระแวดระวังคอยสังเกตการณ์รอบด้าน หูคอยจับความเคลื่อนไหวผิดปกติใดๆ ที่อาจเกิดขึ้น