0135

⬢⬢⬢

ตอนที่ 135 วัสดุหายาก

เสียงเห่าของสุนัขในระยะไกลเปรียบเสมือนเข็มแหลมคมที่ทิ่มแทงฟองอากาศแห่งความสุขซึ่งเซียวอวิ๋นและคนอื่นๆ เพิ่งก่อตัวขึ้นอย่างแรง

เสียงเห่าของสุนัขนั้นแหลมคมและกะทันหันราวกับระเบิดดังขึ้นข้างหู ทำให้หูของเซียวอวิ๋นรู้สึกเจ็บแปลบชั่วขณะ

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันทีจนเป็นปม สัญญาณเตือนภัยในใจดังขึ้นอย่างหนักหน่วง เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว ดวงตากวาดมองทุกซอกทุกมุมและทุกเงาทุกแห่งอย่างร้อนรนเพื่อพยายามจับสัญญาณน่าสงสัยใดๆ ทว่ารอบกายกลับมีเพียงป่าทึบและทัศนียภาพความมืดมิดอันน่ากลัว ความมืดราวกับผ้าผืนหนาที่กดทับจนผู้คนหายใจไม่ออก

“เวรเอ๊ย ที่นี่เป็นป่าเขา หมาเห่ามาจากไหนเนี่ย” โหมวหย่งก็ตระหนักว่าสถานการณ์ผิดปกติเช่นกัน ความตื่นเต้นก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น ถูกแทนที่ด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม

เสียงของเขามีความตึงเครียดเจืออยู่เล็กน้อยสะท้อนก้องไปทั่วป่าเขาอันเงียบงัน ราวกับถูกความมืดกลืนกินไปส่วนหนึ่ง

พรานหูก็หยุดส่งเสียงเชียร์ รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง บรรยากาศเปลี่ยนจากช่วงเวลาอันสงบสุขเป็นวิกฤตที่รายล้อมไปด้วยอันตรายในพริบตา

“รีบถอนกำลังเร็ว ดูเหมือนว่าที่นี่จะถูกพวกทหารญี่ปุ่นหมายหัวไว้แล้ว!” เซียวอวิ๋นตัดสินใจเด็ดขาด เขาไม่ต้องการเพิ่งจะเจอทำเลมงคลแล้วต้องมาสู้รบอย่างดุเดือดกับพวกทหารญี่ปุ่นหรอก “วัสดุสำหรับโรงงานผลิตอาวุธต้องจัดการให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด เผด็จศึกอย่างรวดเร็ว!” น้ำเสียงของเขาต่ำและเด็ดขาด แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจปฏิเสธได้