0130

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 คลื่นใต้น้ำที่ยังคงอยู่

ราตรีกาลดั่งหมึกดำ เมฆหนาทึบปกปิดแสงจันทร์เสียมิดชิด ระหว่างฟ้าดินมืดสลัวราวกับถูกผ้าดำผืนใหญ่ครอบไว้

เซียวอวิ๋นยืนอยู่ด้านนอกห้องขังชั่วคราวที่คุมขังเฉียนผู้ทรยศ แววตานั้นคมกริบราวกับสามารถกรีดความมืดมิดอันหนาทึบนี้ออกได้ สายลมยามค่ำคืนอันหนาวเหน็บพัดผ่าน ทว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงไอเย็นแม้แต่น้อย มีเพียงความมุ่งมั่นที่จ้องมองไปยังเฉียนผู้ทรยศภายในห้องขัง

ภายในห้องขัง เฉียนผู้ทรยศดั่งนกกระทาที่ถูกถอนขน ตัวสั่นเทิ้ม ความเย่อหยิ่งพยองขนในตอนกลางวันมลายหายไปนานแล้ว

เซียวอวิ๋นสามารถได้ยินเสียงฟันกระทบกันเบา ๆ ของอีกฝ่าย เสียงนั้นดูโดดเด่นเป็นพิเศษในยามค่ำคืนอันเงียบงัน

เซียวอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่า ‘เจ้าหมอนี่ มีความสามารถแค่จิ๊บจ้อยแค่นี้จริง ๆ หรือ…’ เขารู้สึกเสมอว่าเรื่องราวคงไม่เรียบง่ายเช่นนี้ เฉียนผู้ทรยศกระจอกงอกง่อยคนหนึ่ง ถึงกับคิดจะปั่นป่วนกองกำลังของพวกเขาให้คว่ำคะมำเลยหรือ

เบื้องหลังเรื่องนี้เกรงว่ายังคงมีแผนการชั่วร้ายที่ใหญ่กว่านี้

เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนหม่าที่อยู่ด้านข้าง รับรู้ถึงความกังวลของเซียวอวิ๋นมาเนิ่นนานแล้ว

เขาดั่งต้นไม้โบราณที่หยั่งรากลงในดิน ปักหลักเฝ้ารออยู่ด้านข้างอย่างเงียบงันและแน่วแน่