0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 วีรบุรุษถูกล้อม

เซียวอวิ๋นและโหมวหย่งย่อตัวลงและอาศัยการปกปิดจากความมืดค่ำ ลอบเคลื่อนตัวไปบนเส้นทางภูเขาที่ขรุขระอย่างไร้สุ้มเสียง

เซียวอวิ๋นสัมผัสได้ถึงก้อนหินใต้ฝ่าเท้าที่เสียดสีกับพื้นรองเท้า และใบหญ้าข้างทางที่ปัดผ่านขากางเกงเป็นระยะ นำมาซึ่งความรู้สึกคันยิบ ๆ เล็กน้อย

สายลมเย็นพัดโชยราวกับมือที่เย็นเยียบปัดผ่านใบหน้า พงหญ้าส่งเสียงซ่า ๆ ออกมา เสียงนั้นลอดเข้าหูราวกับเสียงกระซิบกระซาบ ยิ่งเพิ่มบรรยากาศที่ตึงเครียดขึ้นไปอีกหลายส่วน

เซียวอวิ๋นตระหนักดีว่าเฉียนผู้ทรยศสุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้ได้สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขาแล้ว ทั้งยังวางกับดักเอาไว้ รอคอยให้พวกเขาเดินเข้าไปติดกับ

ทว่าบนใบหน้าของเขากลับไร้ระลอกคลื่น ราวกับทุกสิ่งอยู่ในการควบคุมของเขาแล้ว

“เหล่าเฉียนเอ๋ยเหล่าเฉียน แกนี่มันอวดดีต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญเสียจริง มาเล่นตุกติกกับฉัน แกยังอ่อนหัดเกินไปหน่อย!” เซียวอวิ๋นแอบหัวเราะเยาะในใจ รอยยิ้มเย็นชานั้นราวกับระลอกคลื่นอันเหน็บหนาวที่ก่อตัวขึ้นในก้นบึ้งของหัวใจ

บรรยากาศที่ตึงเครียดราวกับตาข่ายไร้รูป ปกคลุมอยู่บนตัวของหน่วยสืบสวนทั้ง