เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125
เซียวอวิ๋นมองไปยังยอดเขาในระยะไกล หัวคิ้วขมวดมุ่น รอยยิ้มแปลกประหลาดที่มุมปากของร้อยตรีซาโตตอนถอนกำลังเปรียบเสมือนหนามที่ทิ่มแทงอยู่ในใจเขา ทำให้เขารู้สึกกังวลใจขึ้นมาอย่างลาง
“ไอ้แก่คนนี้ต้องกำลังซ่อนแผนใหญ่อะไรอยู่แน่ ๆ!” เซียวอวิ๋นพึมพำในใจ แววตาของเขาพลอยคมกริบขึ้นมาด้วย เขารู้สึกได้ว่าดวงตาเริ่มบวมเป่งเล็กน้อยเพราะความตึงเครียด
“โหมวหย่ง สั่งให้พี่น้องเพิ่มความระมัดระวังทันที เสริมกำลังลาดตระเวน อย่าปล่อยให้พวกทหารญี่ปุ่นฉวยโอกาสได้!” น้ำเสียงของเซียวอวิ๋นทุ้มต่ำและจริงจัง สะท้อนก้องอยู่ในอากาศ ลำคอของเขารู้สึกแห้งผากเล็กน้อยเนื่องจากการออกแรง
โหมวหย่งรับคำสั่งแล้วผละจากไป การกระทำของเขารวดเร็วเด็ดเดี่ยวราวกับพยัคฆ์ร้ายที่รอเวลาจู่โจม เสียงฝีเท้าของโหมวหย่งหนักแน่นและทรงพลัง ทุกก้าวราวกับเหยียบย่ำลงบนเส้นประสาทที่ตึงเครียดของเซียวอวิ๋น
บรรยากาศภายในหมู่บ้านพลพลันตึงเครียดขึ้นมาทันที ทุกครัวเรือนปิดประตูหน้าต่างสนิท ชาวบ้านต่างพากันหยิบอาวุธขึ้นมาเตรียมพร้อมรับมืออย่างเข้มงวด