0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 ศึกร่วมรบคว้าชัย

เซียวอวิ๋นยืนอยู่บนสนามรบที่คละคลุ้งไปด้วยควันไฟ สูดหายใจเข้าลึก ๆ รับกลิ่นคาวเลือดเข้มข้นที่ลอยคละคลุ้ง กลิ่นฉุนนั้นพุ่งเข้าสู่โพรงจมูก ความปีติยินดีแห่งชัยชนะหยุดอยู่บนใบหน้าของเขาเพียงชั่วพริบตา

เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ทหารญี่ปุ่นไม่มีทางยอมรามือเสียง่าย ๆ

เขากวาดสายตามองรอบตัวอย่างช้า ๆ สายตาหยุดลงบนร่างของเหล่าทหารที่เหน็ดเหนื่อยแต่ตื่นเต้น เห็นพวกเขาร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นดินและคราบเลือด ความรู้สึกรับผิดชอบพลุ่งพล่านขึ้นในใจ

“เหล่าโหมว ต่อจากนี้…” เซียวอวิ๋นหันไปมองโหมวหย่งที่อยู่ข้างกาย พูดไม่ทันจบก็เผยรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง จากนั้นหมุนตัวก้าวยาว ๆ เดินไปยังกองบัญชาการ พื้นดินใต้ฝีเท้านุ่มยวดยิ่งเพราะการต่อสู้ ทุกก้าวที่เดินสัมผัสได้ถึงการยุบตัวลงเล็กน้อย

ภายในห้องประชุมวางแผนยุทธการ บรรยากาศตึงเครียดเสียจนราวกับจะหยดออกมาเป็นน้ำได้

ทันทีที่เซียวอวิ๋นก้าวเท้าเข้าประตู เสียงพูดคุยที่อึกทึกครึกโครมพลันหยุดลงในพริบตา สายตาทุกคู่พุ่งเป้ามาที่ตัวเขาดั่งแสงสปอตไลท์