0107

⬢⬢⬢

ตอนที่ 107 เกิดรอยร้าวรอก่อนเริ่มศึก

ราตรีมืดมิดราวนับหมึกที่ละลายไม่ออก กดทับลงบนผืนป่าเขาอย่างหนักอึ้ง

สายลมภูเขาหวีดหวิวพัดผ่านพานพาความเย็นยะเยือก ราวกับปลายนิ้วเย็นเฉียบกรีดผ่านผิวหนัง พัดใบไม้ไหวกรอบแกรบ เสียงนั้นราวกับใบไม้กำลังสั่นเท้าระริก ทั้งยังคล้ายกำลังกระซิบร่ำลึกถึงสงครามที่กำลังจะมาเยือน เสียงนี้เล็ดลอดเข้าโสตประสาทชวนให้หัวใจผู้คนกระตุกวูบ

กองกำลังต่อต้านญี่ปุ่นทุกสารทิศมารวมตัวกัน ณ ผืนป่าเขาแห่งนี้ รอคอยสัญญาณแตรแห่งการรุกคืบ

ทว่าภายใต้พื้นผิวที่ดูสงบสุขนี้ อารมณ์ความไม่สงบกลับเติบโตลุกลามอย่างเงียบเชียบราวดังวัชพืช

เซียวอวิ๋นยืนอยู่ใจกลางค่ายพักแรม สายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยว สายตานั้นราวกับทะลุทะลวงความมืดมิด กวาดมองทุกสรรพสิ่งรอบกาย

เขามองเห็นเหล่าทหารจับกลุ่มกันสองสามคนพูดคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบา เสียงทุ้มต่ำนั้นดั่งเสียงกลองอับทึบ บรรยากาศมีความอึมครึมเล็กน้อย ขาดซึ่งความกระฉับกระเฉงดังวันวาน