เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 ฐานทัพตกอยู่ในอันตราย
ยามราตรีดุจหมึกดำกดทับลงบนฐานทัพทหารของกองทัพญี่ปุ่นอย่างหนักหน่วง ราวกับตาข่ายยักษ์ไร้ขอบเขต ยามราตรีที่ดำมืดเข้มข้นนั้นคล้ายมีชีวิตชีวา และพยายามจะกลืนกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดลงไปในคำเดียว
เซียวอวิ๋นดุจเสือดาวที่ซ่อนตัวอยู่ในยามราตรี ท่าทางปราดเปรียวและเบาราวกับไร้น้ำหนัก ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง จุดที่วางเท้าไร้ซึ่งสรรพเสียงราวกับเขาเป็นส่วนหนึ่งของความมืดนี้มาแต่เดิม
เขาสัมผัสได้ว่าอากาศเย็นเยียบพัดผ่านแก้ม พร้อมด้วยกลิ่นสนิมจาง ๆ และยังผสมกลิ่นคาวของดิน กลิ่นนี้เล็ดลอดเข้าสู่โพรงจมูก ทำให้ก้นบึ้งหัวใจของเขาก่อเกิดความไม่สงบขึ้นมาเล็กน้อย
โดยรอบเงียบสงบจนน่ากลัว มีเพียงเสียงแมลงร้องดังขึ้นเป็นครั้งคราว ราวกับมือไร้รูปร่างที่ยื่นออกมาจากความมืด คอยสะกิดเส้นประสาทที่ตึงเครียดของคนเบา ๆ ยิ่งขับเน้นความแปลกประหลาดของที่นี่ให้เด่นชัดขึ้น