เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 ศึกป้องกันหมู่บ้านกลางเขา
“โหมวหย่ง ไอ้แก่ซากาตะคนนี้ไม่มีทางรามืออย่างแน่นอน เผลอ ๆ อาจจะย้อนกลับมาอีก พวกเราต้องเตรียมตัวให้พร้อม แล้วจัดฉากจับเต่าในไหให้มัน!” เซียวอวิ๋นแววตาดุจคมมีด ราวกับสามารถทะลุทะลวงผืนป่าทึบเบื้องไกลได้
แววตาของเซียวอวิ๋นราวกับเป็นรูปธรรม ใบไม้ทุกใบในผืนป่าเบื้องไกลคล้ายอยู่ในการควบคุมของสายตาเขา ในสายตานั้นแฝงไว้ด้วยความระแวดระวังและความเด็ดเดี่ยว
“พี่อวิ๋น วางใจได้เลย! ฉันอั้นความแค้นไว้นานแล้ว รอบนี้ต้องปล่อยให้พวกทหารญี่ปุ่นลิ้มลองความร้ายกาจของพวกเราให้ได้!” โหมวหย่งถูมือไปมาด้วยความฮึกเหิม จิตต่อสู้พุ่งพล่าน
เขารู้ดีว่าศึกหนักอยู่ตรงหน้า แต่เขาหาได้มีความหวาดกลัวไม่ ในใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นว่าจะต้องชนะ
ยามที่โหมวหย่งถูมือไปมา จะได้ยินเสียง “ซ่า ๆ” ที่เกิดจากฝ่ามือเสียดสีกัน กล้ามเนื้อของเขากลัดเกร็ง ราวกับเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลังอันไร้ขีดจำกัด
เซียวอวิ๋นพยักหน้า สมองคำนวณแผนการรับมือขั้นต่อไปอย่างรวดเร็ว
เขาเปิดมิติเช็กอิน สายตาจับจ้องไปยังอาวุธยุทโธปกรณ์พิเศษสองสามชิ้น
เขาแอบคิดในใจว่าอาวุธสมัยใหม่เหล่านี้คือคีย์สำคัญที่จะพลิกสถานการณ์ในสนามรบ ต้องปล่อยให้พวกทหารญี่ปุ่นลิ้มลองความร้ายกาจ และแก้แค้นให้เพื่อนร่วมชาติที่ล่วงลับไปแล้วให้จงได้