0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 องุ่นลับแห่งสายลับ

ลายมือบนกระดาษโน้ตราวกับหนามแหลม ปักลึกเข้าไปในใจของเซียวอวิ๋นอย่างแรง

เขาลูบไล้กระดาษแผ่นนั้นซ้ำไปซ้ำมา ความคิดพรั่งพรูดุจม้าป่าที่หลุดจากบังเหียน

ทุกรายละเอียดในสนามรบฉายซ้ำในหัวดุจภาพยนตร์สโลว์โมชั่น จังหวะการหักหลังของรองผู้ช่วยซุนที่แม่นยำ ความผิดปกติที่ขุนศึกจ้าวถูกกระสุนหลงยิง รวมถึงศพของทหารที่สวมชุดแปลกประหลาดนั่น…

ทุกสิ่งทุกอย่างชี้ไปที่ความจริงอันน่ากังวล ฝ่ายเรามีไส้ศึก!

ความเย็นยะเยือกพุ่งจากฝ่าเท้าสู่กลางกระหม่อม เซียวอวิ๋นรู้สึกหนาวสันหลังวาบ

เขาหันขวับกลับไปกวาดตามองฝูงชนที่กำลังเฉลิมฉลองรอบด้าน ทุกคนต่างเปี่ยมด้วยความปีติยินดีแห่งชัยชนะ แต่ในสายตาเขารอยยิ้มเหล่านี้กลับดูแปลกหน้ายิ่งนัก ซ้ำร้ายยังชวนพิกล

เขาก้าวฉับ ๆ ไปหาโหมวหย่ง ยื่นกระดาษโน้ตให้เขา “เหล่าโหมว นายดูนี่สิ!”

โหมวหย่งรับกระดาษมา สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในพริบตา