กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 266 ไปเก็บหนังสือมันน่าอายเกินไป
มองส่งพวกพี่เยี่ยเดินจากไป เกาหย่วนก็หันไปมองจางอวิ๋นถิงด้วยสีหน้าไม่เข้าใจพลางถามว่า "พี่ถิง พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย"
"ดูนู่นสิ" จางอวิ๋นถิงขยิบตาทำหน้าทำตาให้เกาหย่วน
เกาหย่วนมองตามสายตาของจางอวิ๋นถิงไปด้านข้าง พบว่าชวีเสี่ยวหานกำลังนั่งเอียงคอมองออกไปข้างนอกตรงที่นั่งของพี่เยี่ย
"แล้วมันยังไงล่ะ" เกาหย่วนยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ การที่ไม่ให้เขาออกไปกับพี่เยี่ยมันเกี่ยวอะไรกับชวีเสี่ยวหานด้วย?
"ชวีเสี่ยวหานอยู่นี่ นายก็อยู่เป็นเพื่อนฉันสิ" จางอวิ๋นถิงกอดคอเกาหย่วนพลางพูด
เกาหย่วนกลอกตา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความพูดไม่ออก ในใจแอบบ่นอุบ ถ้าพี่อยากไปพี่ก็ไปหาพี่เยี่ยสิ จะมาให้อยู่เป็นเพื่อนแถวนี้ทำไม