บทที่ 237 บังเอิญจริง

บทที่ 237 บังเอิญจริง

ไอร้อนที่พวยพุ่งขึ้นมาจากหม้อไฟสองช่องทำเอาเยี่ยชูอดไม่ได้ที่จะดึงคอเสื้อตัวเอง ตอนนี้อากาศเริ่มค่อยๆ อุ่นขึ้นแล้ว เขากับเซี่ยชิงเหอยังจะมากินหม้อไฟกันอีก นี่มันเหมือนหาเรื่องทรมานตัวเองชัดๆ!

เมื่อกี้กินฟินแค่ไหน ตอนนี้ก็ร้อนจนทรมานแค่นั้น

เยี่ยชูวางตะเกียบลงแล้วหยิบน้ำแร่ข้างๆ ขึ้นมากระดกอึกใหญ่

"อืม ทั้งร้อนทั้งฟิน"

พอกระดกน้ำไปอึกใหญ่ เยี่ยชูก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ก่อนจะหยิบทิชชู่บนโต๊ะมาซับเหงื่อบนหน้าผาก

พอเช็ดเสร็จ เขาก็เบนสายตาไปมองเซี่ยชิงเหอ

ตอนนี้เซี่ยชิงเหอกำลังเล็มกินเนื้อสไลซ์ทีละคำ ริมฝีปากเล็กๆ เคลือบไปด้วยน้ำมันพริกสีแดง แก้มเนียนแดงระเรื่อเพราะไอร้อน เส้นผมตรงขมับชื้นเหงื่อเล็กน้อย