บทที่ 224 นมระเบิด

บทที่ 224 นมระเบิด

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงบนตัวของเหล่านักเรียนที่กำลังนั่งเรียนอยู่ ทำให้สมองที่เหนื่อยล้าและง่วงงุนอยู่แล้วยิ่งชวนให้เคลิ้มหลับเข้าไปใหญ่

โบราณว่าไว้ "ใบไม้ผลิชวนง่วง ใบไม้ร่วงชวนเพลีย หน้าร้อนชวนสัปหงก"

การที่พวกเขารู้สึกง่วงนอนจึงเป็นเรื่องที่พอจะเข้าใจได้

ตอนนี้เป็นคาบแรกของช่วงบ่าย ครูที่มาสอนห้อง 11 คือครูสอนวิชาภูมิศาสตร์

เวลานี้เยี่ยชูเท้าแขนไว้กับขอบหน้าต่าง มือข้างหนึ่งยันแก้ม แสงแดดที่ทาบทาลงบนใบหน้าทำให้เขารู้สึกอบอุ่นสบาย

ความง่วงหลังตื่นจากการนอนกลางวันยังไม่จางหาย เขาจึงอดไม่ได้ที่จะหลับตาลง

ส่วนเซี่ยชิงเหอที่สังเกตเห็นอาการของเยี่ยชูอยู่ก่อนแล้วก็ยื่นมือไปตีต้นขาของเขาเบาๆ ทันที

"ตั้งใจเรียน ห้ามหลับนะ" เธอเอ่ยเสียงเบา

"ง่วงอะ =_=!"