กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 177 เขาซัดสามหมัด ผมรอครบเจ็ดวัน (ฉบับแก้ไข)
"เร็วเข้า รีบไปเร็ว"
หม่าเสี่ยวเทียนโบกไม้โบกมือ พวกที่แอบฟังอยู่ริมกำแพงพอรู้ว่าเยี่ยชูกำลังเดินกลับมา ก็พากันรีบจ้ำอ้าวกลับไปที่ที่นั่งของตัวเอง
ภาพที่เยี่ยชูเห็นตอนเดินกลับเข้ามาก็คือ ทุกคนในห้องต่างนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเรียบร้อยสงบเสงี่ยม พลางทอดสายตามองตรงมาที่เขาอย่างไม่ปิดบัง
"จ้องฉันขนาดนี้ทำไมกันเนี่ย" เยี่ยชูหัวเราะพลางเอ่ยถาม
"พี่เยี่ยขา หนูก็อยากได้ช่องทางติดต่อของพี่เหมือนกันน้า" หม่าเสี่ยวเทียนจีบนิ้วทำท่าทางกระตุ้งกระติ้งพร้อมส่งสายตาปิ๊งๆ ปล่อยคลื่นไฟฟ้าใส่เยี่ยชู
เกาหย่วน "ฉันก็อยากได้เหมือนกัน"
เยวี่ยจื่อฟง "ฉันก็อยากได้"
"ฉันก็อยากแอดช่องทางติดต่อของพี่เหมือนกันนะจ๊ะ พี่ชายช่วยกดรับหน่อยสิ!" พอประโยคนี้หลุดออกมา ทั้งห้องเรียนก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง
หัวใจของจ้าวข่ายเต้นระรัวตึกตัก เขามองไปทางหลิวซินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แม่งเอ๊ย นายชอบไม้ป่าเดียวกันแบบนี้เรอะเนี่ย"