กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 173 ลูกเตะเลโอ
ในที่สุดจวงอวิ๋นก็ไปจอดอยู่ที่ความสูง 1.4 เมตร แต่ยังดีที่กระโดดผ่าน 1.35 เมตรมาได้
"แม่เจ้าโว้ย!" จวงอวิ๋นหน้าแดงก่ำวิ่งจากสนามกลับมาหากลุ่มเพื่อนในห้อง "นี่มันสูงเกินไปแล้ว!"
"นายทำฉันขำจะตายอยู่แล้ว" เกาหย่วนหัวเราะร่า "ตอนแรกทำไมนายไปหยุดอยู่ตรงนั้นล่ะ"
"ฮ่าๆๆๆ" หลิวซินระเบิดหัวเราะออกมาแล้ว
คนในห้องได้ยินเข้าต่างก็หันไปมองจวงอวิ๋นด้วยความอยากรู้อยากเห็น อยากดูว่าเขาจะแก้ตัวยังไง
"มองจากไกลๆ เสากระโดดสูงมันไม่ได้ดูสูงขนาดนั้นนี่หว่า ฉันก็นึกว่าผ่านชัวร์ๆ ซะอีก" จวงอวิ๋นเกาหัวอย่างเขินๆ ความสูง 1.35 เมตรเขายังผ่านได้อย่างหวุดหวิด ตอนโดดครั้งที่สองปลายเท้าก็เกือบแตะโดนคานแล้ว ยังดีที่หดเท้าทัน ไม่อย่างนั้นรอบสองก็คงร่วงไปอีก