บทที่ 158 ทำไมถึงมาอยู่บ้านฉันได้?

บทที่ 158 ทำไมถึงมาอยู่บ้านฉันได้?

ขอแสดงความยินดีกับสองหนุ่มเวินเหนียนและสวีโหยวที่ได้รับเกียรติยศ "ห้ามนั่งเรียนวิชาการเมืองเป็นเวลาสองปี" ไปครอง

หลิวเย่าไม่คิดไม่ฝันจริง ๆ ว่าจะมีนักเรียนนอนหลับเรียงแถวเคียงข้างครูใหญ่ ช่างใจกล้าบ้าบิ่นเหลือเกิน

ที่สำคัญคือยังเกิดขึ้นในคาบของเขาเองอีก เขาจึงลงโทษทั้งสองคนทันควันโดยไม่อนุญาตให้นั่งเรียนในคาบวิชาการเมืองอีกต่อไป คอยดูสิว่ายังจะกล้านั่งหลับในห้องเรียนอีกไหม ถ้ามีความสามารถพอก็ยืนหลับไปเลย ยืนหลับได้จริงก็นับว่าพวกนายสองคนแน่มาก

"เจ้าอ้วน ดูเหมือนว่าต่อไปในคาบวิชาการเมืองพวกเราสองคนจะนั่งหลับไม่ได้แล้วว่ะ"