บทที่ 150 ได้ยินเรื่องงานกีฬาสีอีกครั้ง

บทที่ 150 ได้ยินเรื่องงานกีฬาสีอีกครั้ง

กริ๊ง~ กริ๊ง~ กริ๊ง~

เมื่อเสียงกริ่งอันคุ้นเคยดังขึ้น เยี่ยชูก็ผุดลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งทันที

ใครจะคิดว่าเพราะขยับตัวแรงเกินไป เลยปัดเอาหนังสือบนโต๊ะของหม่าเสี่ยวเทียนร่วงคว่ำไปหมด

"พี่เยี่ย พี่เป็นอะไรเนี่ย" หม่าเสี่ยวเทียนตกใจกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?!"

เซี่ยชิงเหอก็รีบลุกขึ้นยืนด้วยความร้อนใจ เธอเขย่งปลายเท้ายื่นมือไปหมายจะแตะหน้าผากของเยี่ยชู

ตัวร้อนจนไข้ขึ้นสมองไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย

"ฉันแค่หิว อยากกินข้าวน่ะ" เยี่ยชูก้มศีรษะลงเพื่อให้เซี่ยชิงเหอเอื้อมถึง

"เอ๊ะ ไม่ร้อนแล้วนี่"