บทที่ 147 แอบกินของจนโดนจับได้

บทที่ 147 แอบกินของจนโดนจับได้

บนโพเดียมครูคณิตศาสตร์กำลังบรรยายเนื้อหาวิชาอย่างออกรสออกชาติ เยี่ยชูเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ด้านบน หกโมงสี่สิบนาที เหลืออีกห้านาทีก็จะเลิกเรียนแล้ว

เขาก้มหน้าลงมองขนมตรงข้างเท้า มือแอบล้วงเข้าไปข้างในอย่างเงียบเชียบ

ข้าวเย็นก็ไม่ได้กิน แถมยังเล่นบาสเกตบอลไปเสียเหนื่อยหอบ ตอนนี้ยังเรียนไปเกือบเต็มคาบแล้วอีก เขาหิวจนไส้จะขาดตั้งนานแล้ว

เหลือแค่อีกห้านาที เขาไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว

กอบแกบ~ กอบแกบ~

ฝ่ามือเรียวยาวของเยี่ยชูล้วงเข้าไปในถุงพลาสติกใส่ขนมตรงข้างเท้า ทำให้เกิดเสียงเบาๆ

การแอบกินขนมในคาบเรียน ความรู้สึกตื่นเต้นระทึกใจแบบนั้นหวนกลับมาวนเวียนในใจของเยี่ยชูอีกครั้ง

"ไม่ได้สัมผัสความรู้สึกนี้มานานแล้วแฮะ"