บทที่ 145 ก่อเรื่องแล้ว

บทที่ 145 ก่อเรื่องแล้ว

ตะวันคล้อยต่ำ บนลานสนามกีฬา

"สวีโหยว เวินเหนียน พวกนายสองคนนี่ไม่ไหวเลยนะ เพิ่งเล่นไปได้ไม่เท่าไหร่ก็เหนื่อยจนสภาพเป็นแบบนี้ซะแล้ว"

อู๋เฉินดึงชายเสื้อบาสเกตบอลขึ้นมาเช็ดเหงื่อที่หน้าผากจนแห้ง พลางหันไปมองทั้งสองคนที่กำลังนั่งหอบแฮ่กอยู่บนพื้นข้างๆ

"รู้สึกเหมือนเล่นบาสฯ แป๊บเดียวจะสูบอายุขัยฉันไปสิบปีเลย" เวินเหนียนใช้มือทั้งสองข้างยันพื้นไว้ เหงื่อไหลพรากๆ จากหน้าผากของเขา

สวีโหยวนั่งไปครู่หนึ่งก็ยังรู้สึกเหนื่อย จึงไม่สนว่าจะสกปรกหรือไม่ ล้มตัวนอนแผ่ลงกับพื้นทันที "แต่นายอย่าว่าไป เล่นบาสฯ นี่มันฟินอยู่เหมือนกันนะ"