กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 96 บังเอิญเจอเพื่อนมัธยมต้น
เทศกาลเสี่ยวเหนียนผ่านพ้นไปท่ามกลางเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของคนในครอบครัวเช่นนี้เอง
สิ่งเดียวที่น่าเสียดายก็คือพี่ชายคนโตของเยี่ยชูไม่ได้กลับมา ซึ่งก็คือเยี่ยอวิ๋น ลูกชายของอาสองกับอาสะใภ้สอง เขาออกไปทำงานต่างถิ่นและบอกว่าจะกลับมาก่อนวันตรุษจีน
"อิ่มจังเลย!"
พอกินอิ่มเยี่ยชูก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียงคังทันที พวกอาหารทะเลอย่างปูกับกั้งตั๊กแตนเขาซัดโฮกไปเพียบ โชคดีที่ซื้อมาเยอะ คนอื่นถึงได้มีกินกันถ้วนหน้า
"กระดูกกับเปลือกที่เหลือวันนี้ก็ยกประโยชน์ให้ต้าหวงไปครับ" เยี่ยชูหันไปพูดกับชายชราที่นั่งอยู่ข้างๆ "ปู่ อย่าลืมเอากลับไปให้ต้าหวงด้วยนะ"
"รู้แล้ว" ปู่เยี่ยสูบยาเส้นไปคำหนึ่ง