บทที่ 93 เสี่ยวเหนียน (2)

บทที่ 93 เสี่ยวเหนียน (2)

"คุณเยี่ย ผ่านปีใหม่ไปแล้วพวกเราซื้อรถสักคันดีไหม"

อู๋ถิงมองดูครอบครัวสี่คนหิ้วข้าวของพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือ พลันเอ่ยปากขึ้นมา

ตอนนี้บ้านพวกเขาพอจะหาเงินได้บ้างแล้ว เงินสำหรับซื้อรถย่อมมีพอแน่นอน ซื้อรถแล้วต่อไปก็สะดวกสบาย หากวันหน้าเจอสถานการณ์แบบนี้อีก ครอบครัวพวกเขาก็ไม่ต้องคอยหิ้วของพะรุงพะรัง เอาใส่ไว้ในรถทั้งหมดจะดีแค่ไหน แถมต่อไปจะกลับบ้านเกิดก็สะดวกด้วย

"ได้สิ ผ่านปีใหม่ไปก็ไปซื้อเลย" เยี่ยต้าหลงพยักหน้า ในใจพวยพุ่งด้วยความตื่นเต้น เขารอให้อู๋ถิงพูดประโยคนี้มานานแล้ว