บทที่ 86 วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ

บทที่ 86 วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เยี่ยชูลืมตาตื่นแล้วบิดขี้เกียจอย่างสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

วัยรุ่นนี่ดีจริงๆ แค่นอนหลับสักตื่นก็มีแรงแล้ว

ตอนที่เขาอายุสามสิบกว่าในชาติก่อน นอนเท่าไรก็ไม่เคยพอ แถมยังนอนไม่สบายตัว ไม่เหมือนตอนนี้เลยที่นอนตื่นเดียวก็เต็มอิ่ม

ทันใดนั้น กลิ่นหอมอันคุ้นเคยก็ลอยมาแตะจมูก ทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเซี่ยชิงเหออยู่ที่นี่

เขาหยิบเสื้อแขนสั้นมาสวม สวมกางเกงขาสั้นตัวใหญ่ แล้วใส่รองเท้าแตะขนสัตว์เดินออกไป

ในบ้านก็ไม่ได้หนาว ค่าทำความร้อนก็จ่ายไปแล้ว อยากจะแต่งตัวแบบไหนก็แต่งได้ตามใจชอบ

"ตื่นแล้วเหรอ ข้าวใกล้จะเสร็จแล้วนะ" เซี่ยชิงเหอวางหนังสือลง เมื่อเห็นเยี่ยชูเดินออกมาจากห้อง เธอก็เอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน