กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 84 แย่แล้ว จะกลายเป็นพี่น้องกันจริงๆ ซะแล้ว
ตอนที่ครอบครัวของเยี่ยชูกลับถึงบ้าน ก็เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว
บนโซฟาในตอนนี้ เซี่ยชิงเหอ อู๋ถิง และเยี่ยต้าหลงกำลังนั่งเรียงแถวกันอยู่
เยี่ยชูนั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้าม ยิ้มแป้นเผชิญหน้ากับสายตาเคร่งขรึมของพ่อกับแม่
"เรื่องวันนี้พ่อได้ยินครูประจำชั้นของแกกับครูประจำชั้นของชิงเหอเล่าให้ฟังแล้ว" เยี่ยต้าหลงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ทว่าวินาทีถัดมาเขากลับฉีกยิ้มกว้าง พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้เยี่ยชู "สมเป็นลูกผู้ชาย"
คำชมที่ไม่คาดคิดนี้ทำเอาเยี่ยชูเกือบจะตั้งตัวไม่ทัน เมื่อกี้ฟังน้ำเสียงของพ่อก็นึกว่าจะโดนด่าเสียอีก นึกไม่ถึงว่าจะเอ่ยปากชม
"ฮิๆ ธรรมดาๆ น่าพ่อ" เยี่ยชูยกมือเกาหัวแก้เขิน
มีลูกชายคนไหนจะปฏิเสธคำชมจากคนเป็นพ่อได้กันล่ะ