กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 36 กลับบ้านกับฉันเถอะ!
"เดี๋ยวสิ เสี่ยวเทียน นายรู้ไหมว่าบัตรที่คุณพ่อนายให้ฉันมา มีเงินอยู่ข้างในเท่าไหร่"
เยี่ยชูมองบัตรธนาคารบนเตียงอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งผูกบัตรธนาคารเข้ากับโทรศัพท์มือถือ เพราะอยากดูว่ามีเงินอยู่เท่าไหร่
บัตรธนาคารใบนี้อยู่กับเขามาเกือบเดือนแล้ว ถ้าไม่ได้รื้อลิ้นชักเขาก็คงลืมไปแล้ว
"รู้สิครับ! แค่ห้าแสนเอง"
เมื่อได้ยินน้ำเสียงไม่ใส่ใจของหม่าเสี่ยวเทียนจากปลายสาย เยี่ยชูก็ถึงกับเหม่อลอยไปชั่วขณะ ห้าแสน นี่มันตั้งห้าแสนเลยนะ ไม่ใช่ห้าสิบ ห้าร้อย หรือห้าพัน...
ชาติก่อนเขาทำงานเหนื่อยสายตัวแทบขาด อายุสามสิบกว่าปีมีเงินเก็บแค่สองแสนสองหมื่น
แค่เงินค่าขนมที่คุณพ่อของหม่าเสี่ยวเทียนให้มา ก็มากกว่าเงินที่เขาหามาอย่างยากลำบากเสียอีก
"พี่เยี่ย พี่เยี่ย..."