บทที่ 13 บังเอิญพบ

บทที่ 13 บังเอิญพบ

"อิ่มแน่นท้องจังเลย!"

ไป๋อวี้อิ๋งลูบท้องน้อยๆ ของตัวเอง ในปากยังคงอบอวลไปด้วยรสชาติของเนื้อย่าง

"ฉันก็อิ่มจนจะแย่เหมือนกัน พี่เยี่ย โชคดีจริงที่มีนายอยู่" หม่าเสี่ยวเทียนแหงนคอตั้งตรง เพราะกลัวว่าถ้าก้มหัวลงแล้วของที่กินเข้าไปจะพุ่งออกมา

"ร้านนี้ใช้ได้เลยจริงๆ"

เยี่ยชูบิดขี้เกียจ กินอิ่มแล้วช่างสบายตัวเหลือเกิน

อาจเป็นเพราะเพิ่งเปิดร้านใหม่ เนื้อแต่ละจานของร้านนี้จึงให้ปริมาณมาเยอะมาก

แค่เยี่ยชูคนเดียวก็กินไปถึงหนึ่งในสาม ส่วนพวกหม่าเสี่ยวเทียนช่วยกันกวาดไปสองในสาม

จนสุดท้ายทั้งสามคนกินไม่ไหวจริงๆ ได้แต่นั่งมองเยี่ยชูกิน

สมแล้วกับฉายาจอมกินจุ ช่างสมคำร่ำลือจริงๆ