ตอนที่ 113 ทำไมถึงจูบฉัน

ตอนที่ 113 ทำไมถึงจูบฉัน?

หลัวฉี่เวยส่งเหวินเหรินเยว่กลับไป

ยามกลับมายังห้องของฮั่วอวี่เหนียน อารมณ์ของเธอยังคงหนักอึ้งอยู่บ้าง

เธอปิดประตูเบา ๆ เดินไปนั่งลงข้างเตียง อาศัยแสงสลัวอ่อนโยนจากหัวเตียงจ้องมองฮั่วอวี่เหนียน

ใบหน้ายามหลับใหลของเขาภายใต้แสงไฟดูสงบนิ่งเป็นพิเศษ ลดทอนความห่างเหินและดุดันในยามปกติลงไป

ขนตาดกหนาทอดเงาเล็ก ๆ ลงใต้ดวงตา สันจมูกโด่งเป็นสันวาดเส้นสายด้านข้างใบหน้าได้อย่างงดงาม

ดวงตาที่มักจะลึกล้ำยากจะหยั่งถึงคู่นั้นยามนี้ปิดสนิท ทำให้หลัวฉี่เวยมีโอกาสได้พินิจมองเขาอย่างเต็มที่ในที่สุด

“พี่คะ พี่ต้องรีบหายไว ๆ นะ” เธอพูดเสียงเบา พลางยื่นมือไปจัดขอบผ้าห่มให้เขาโดยไม่รู้ตัว

หลัวฉี่เวยไม่รู้ว่าฮั่วอวี่เหนียนจะตื่นขึ้นมาเมื่อใด ด้วยความเป็นห่วง เธอจึงเฝ้าเขาอยู่ที่นี่ตลอด

คืนนี้ทั้งคืน เธอไม่ได้ทานข้าวและเฝ้าอยู่ที่นี่ไม่ห่างไปไหนเลยแม้แต่นิดเดียว