กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 42 ใครกันแน่ที่ไม่ชิน
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของฮั่วอวี่เหนียนก็ดูไม่เป็นธรรมชาติยิ่งกว่าเดิม
“อืม ตอนเช้าอาบน้ำหน่อยจะรู้สึกตื่นตัวกว่า”
หลัวฉี่เวยไม่ได้คิดอะไรมาก เธอพยักหน้า
“ฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ”
ฮั่วอวี่เหนียนทิ้งประโยคนี้ไว้แล้วหันหลังกลับเข้าห้องของตัวเองไป
เมื่อประตูห้องปิดลง ฮั่วอวี่เหนียนก็พิงหลังกับบานประตู เขาใช้มือกุมขมับด้วยความปวดหัว
ฝันอีกแล้ว
เมื่อคืนนี้ เป็นความฝันอันน่าเหลือเชื่อนั้นอีกครั้ง
คนในฝันยังคงเป็นหลัวฉี่เวย