ตอนที่ 23 เวยเวยต้องทำเอาคนหลงเสน่ห์กันเป็นแถบแน่

ตอนที่ 23 เวยเวยต้องทำเอาคนหลงเสน่ห์กันเป็นแถบแน่

เหวินเหรินเยว่หัวใจสลาย

ไม่นานเขาก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาใหม่แล้วลุกยืนขึ้น “เอาล่ะ นายเองก็ยุ่งเกือบเสร็จแล้วใช่ไหม ไปกินข้าวกัน ฉันเลี้ยงเอง!”

ฮั่วอวี่เหนียนทานอาหารสามมื้อตรงเวลาเสมอ และก็รู้สึกหิวขึ้นมาจริง ๆ

ทั้งสองคนมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารแถวนั้นด้วยกัน

ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ ฮั่วอวี่เหนียนก็เอ่ยว่า “พูดมาเถอะ นายมีเรื่องอะไรกันแน่?”

ปกติแล้วเหวินเหรินเยว่ไม่ใช่คนว่างงานขนาดนี้

ต่อให้ว่าง เขาก็ชอบหาอะไรทำแก้เซ็งมากกว่า ไม่มีทางมานั่งบื้ออยู่กับฮั่วอวี่เหนียนตลอดทั้งเช้าแบบนี้ มันไม่ใช่สไตล์ของเขาเลย

เหวินเหรินเยว่ยิ้มเจื่อน “ปิดนายไม่มิดจริง ๆ ด้วย”

“ฉันเองก็ช่วยไม่ได้นี่นา ใครใช้ให้คนในบ้านฉันช่วงนี้ไม่รู้เป็นบ้าอะไร ยืนยันว่าฉันอายุมากแล้ว จะให้ฉันไปดูตัวให้ได้”