กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 14 หวัด
หลัวฉี่เวยพูดไม่ออก
ในขณะเดียวกันก็มั่นใจได้ว่าความโกรธในใจของฮั่วอวี่เหนียนยังไม่จางหายไป
เธอประสานมือแน่นแล้วกล่าวเสียงอู้อี้ “พี่คะ ฉันรู้ว่าฉันผิดแล้ว ครั้งหน้าฉันจะไม่ทำแบบนี้อีก”
ฮั่วอวี่เหนียนพยักหน้า “อืม”
ท่าทียังคงเรียบเฉย ไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ
หลัวฉี่เวยยื่นมือไปดึงชายเสื้อของฮั่วอวี่เหนียนเบา ๆ “พี่คะ พี่จะให้อภัยฉันได้ไหม”
ฮั่วอวี่เหนียนลดสายตาลงแล้วกล่าวเช่นเดิม “อืม”
แม้ปากของฮั่วอวี่เหนียนจะตอบตกลง แต่ท่าทีเช่นนี้กลับทำให้หลัวฉี่เวยรู้สึกไม่สบายใจ
ปกติฮั่วอวี่เหนียนโกรธเธอไม่บ่อยนัก ทั้งสองคนก็แทบไม่เคยทะเลาะกัน