กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 8 ลืมพี่ชาย
“ก็จริงนะ” เซี่ยอีอีหัวเราะเบา ๆ “ดูเหมือนว่าหลังเรียนจบ เธอจะปล่อยตัวปล่อยใจเต็มที่เลยนะ”
ถ้าเป็นหลัวฉี่เวยสมัยเรียนหนังสือ ไม่มีทางที่เธอจะซื้อกระโปรงแบบนี้ ต่อให้ลองเธอก็ไม่มีวันลอง!
ปล่อยตัวปล่อยใจงั้นหรือ?
หลัวฉี่เวยพึมพำประโยคนี้ในใจ ก่อนจะยิ้มแล้วส่ายหน้า
เธอเพียงแค่ไม่อยากกดดันตัวเองเพื่อเอาใจฮั่วอวี่เหนียนอีกต่อไปแล้ว
ทั้งสองเดินเลือกซื้อของจนเกือบครบทุกร้านในห้างสรรพสินค้า ก่อนจะกลับบ้านพร้อมข้าวของเต็มไม้เต็มมือ
ไม่รู้ตัวเลยว่าถึงเวลาอาหารเย็นเสียแล้ว
“ฉันรู้ว่าแถวนี้มีร้านอาหารเปิดใหม่ร้านหนึ่ง รสชาติใช้ได้เลย ได้ยินมาว่าเชฟมีชื่อเสียงมาก” เซี่ยอีอีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูที่อยู่ “เป็นไง เธออยากเลี้ยงฉันไหม?”