กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 305 สาวงามทั้งสามคนนี้ กล้าเอาคนตายอย่างฉันมาหากินงั้นเหรอ ขอดูหน่อยซิ
"เพราะงั้น... เรื่องนี้คงไม่ใช่แค่ข่าวลือหรอกจริงไหมคะ ท่านอาจารย์?"
หนิงเหยาเอ่ยพลางทำหน้าล้อเลียน
หนิงอวี่ซีที่ถูกจี้ใจดำ ใบหน้างดงามสะพรั่งเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนและกลิ่นอายหญิงสาวผู้ใหญ่พลันแดงซ่านขึ้นมาทันที
เธอค้อนใส่หนิงเหยาอย่างมีจริตจะก้าน ก่อนจะยื่นมือเรียวขาวผ่องดุจลำเทียนไปจั๊กจี้ที่เอวคอดบางของอีกฝ่าย
"ปีกกล้าขาแข็งนักนะ แม้แต่ฉันเธอก็ยังกล้าล้อเล่นด้วยงั้นเหรอ?"
"ศิษย์ไม่กล้าแล้ว ท่านอาจารย์ ยกโทษให้ศิษย์เถอะนะคะ~"
หนิงเหยาหัวเราะจนตัวโยนพลางถอยก่นหนี เสียงหัวเราะใสกังวานดุจกระดิ่งเงินเคล้าเสียงครางออดอ้อน ดึงดูดสายตาคนเดินถนนรอบข้างได้ในพริบตา จนพาให้ผู้คนพากันกลืนน้ำลายเอื๊อก
"คนงามอะไรขนาดนี้..."