บทที่ 303: พวกเราสามแม่ลูก สำหรับจักรพรรดิเยี่ยแล้ว ก็เป็นแค่โลลิวัยแรกแย้มเท่านั้นแหละ!

บทที่ 303: พวกเราสามแม่ลูก สำหรับจักรพรรดิเยี่ยแล้ว ก็เป็นแค่โลลิวัยแรกแย้มเท่านั้นแหละ!

"แผ่นดินงั้นเหรอ?"

หนิงอวี่ซีส่งเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ ทว่าสายตากลับแสร้งทำเป็นชำเลืองมองไปทางด้านข้างอย่างไม่ใส่ใจ

บรรดาบอสใหญ่ของกิลด์ต่างๆ ที่อยู่ข้างๆ สบตากับเธอแวบหนึ่ง ก็เข้าใจความหมายได้ในทันที และเริ่มทยอยแอบย่องหนีเอาตัวรอดไปทีละคน

ส่วนหนิงอวี่ซีก็ยังคงพูดกับเชียนมู่เสวี่ยต่อไปว่า "เธอบอกว่าเธออยู่ในแดนสุขาวดีเพื่อช่วยท่านจักรพรรดิเยี่ยรักษาแผ่นดิน"

"แต่สุดท้ายแล้วเธอ เชียนมู่เสวี่ย ก็ยังไปอยู่กิลด์หลงหยิน ส่วนกิลด์ซิงเฉินที่ท่านจักรพรรดิเยี่ยเคยสร้างไว้ กลับไร้ซึ่งผู้สืบทอดจนแทบจะถูกลบชื่อออกจากประวัติศาสตร์ของแดนสุขาวดีไปตั้งนานแล้วมั้ง"

พริบตานั้น ใบหน้าของเชียนมู่เสวี่ยพลันแดงก่ำขึ้นมาด้วยความโมโห "เธอจะไปรู้อะไร!"