บทที่ 299: ตาแก่ เมื่อกี้แกอยากจะพูดอะไรนะ?

บทที่ 299: ตาแก่ เมื่อกี้แกอยากจะพูดอะไรนะ?

สาวกระต่ายตัวนี้ที่เติบโตมาในโลกจำลองอย่างแดนสุขาวดีตั้งแต่เด็ก ได้พบเห็นพวกอัจฉริยะมามากหน้าหลายตาเหลือเกิน

แต่พวกที่เรียกกันว่าอัจฉริยะเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้จุติหรือผู้เวียนว่าย เมื่อมาถึงแดนสุขาวดีเข้าจริงๆ ต่างก็ทำอะไรด้วยความระมัดระวังรอบคอบและเพลย์เซฟกันสุดชีวิต

พวกเขาไม่ไปตีสนิทไต่เต้ากับผู้มีอำนาจ ก็จะเก็บตัวเงียบไม่โผล่หน้าออกมา จมอยู่กับการฝึกฝนเพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องพัวพันกรรมเวรต่างๆ

คนอย่างเยี่ยเฉิน เสี่ยวอู่เคยคิดว่าเขาเป็นพวกมือใหม่แดนสุขาวดีที่ใสซื่อบริสุทธิ์ยิ่งกว่าผ้าขาวเสียอีก

หลังจากที่ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของยอดยุทธ์ระดับลำดับพวกนั้นจริงๆ การเลือกที่จะอดทนเก็บงำประกายไว้นี่สิถึงจะเป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?