บทที่ 291: เข้าสู่แดนสุขาวดี!

บทที่ 291: เข้าสู่แดนสุขาวดี!

บิลส์ยกมือขึ้นปิดหน้าพลางยิ้มเจื่อน

ตัวเขาในตอนนั้น... ก็มองระดับพลังของท่านจักรพรรดิไม่ออกเหมือนกัน... ซ้ำร้ายยังโง่เง่าเต่าตุ่นถึงขนาดคิดว่าอีกฝ่ายเป็นแค่ปุถุชนธรรมดา...

ถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายมองเขาเป็นสัตว์เลี้ยงจริงๆ ละก็ หากคิดจะบี้เขาให้ตายขึ้นมา คงง่ายดายไม่ต่างจากการบี้มดตัวหนึ่งเลยสักนิด

ในตอนนั้นบิลส์รู้สึกโล่งอกอย่างหาที่สุดไม่ได้ โชคดีจริงๆ ที่ท่านจักรพรรดิเป็นพวกทาสแมว

พอนึกดูตอนนี้ การได้เป็นสัตว์เลี้ยงก็ไม่ได้แย่อะไรตรงไหน

"บิลส์ ทำไมสีหน้าของนายถึงดูพิลึกขนาดนั้นล่ะ"

"หรือว่ากำลังนึกถึงเรื่องอะไรที่มีความสุขอยู่เหรอ"

"ทำไมไม่ลองเล่าออกมา ให้ฉันได้มีความสุขไปด้วยหน่อยล่ะ"