กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 266 เยี่ยเฉิน: ไม่ใช่สิครับผู้อาวุโสจวงโจว ที่ท่านบรรยายไว้นี่มันไม่ออกจะถ่อมตัวเกินไปหน่อยเหรอครับ?
เมื่อได้ยินเสียงลึกลับนั้น เยี่ยเฉินก็ประสานมือคำนับทันทีแล้วเอ่ยถามอย่างนอบน้อมยิ่ง "ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสคือท่านใด ทำไมถึงไม่ปรากฏตัวมาพบกันสักหน่อยล่ะครับ!"
ผ่านไปครู่ใหญ่ กลับไม่มีใครตอบรับเลยแม้แต่คนเดียว!
หูแว่วไปเองเหรอ?
ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ!
แม้ว่าในห้วงอวกาศจะเคว้งคว้างว่างเปล่าจนหากอยู่นานเกินไป อาจเกิดอาการตาฝาด หูแว่ว หรือมีปัญหาทางจิตสารพัดตามมาได้
แต่ไม่มีทางเป็นตัวเขาแน่นอน!
คิดได้ดังนั้น เยี่ยเฉินจึงเอ่ยถามอย่างนอบน้อมต่อไป "ผู้อาวุโสครับ ที่ท่านท่องไปเมื่อครู่...คือ 'เซียวเหยาโหยว' ของจวงจื่อใช่ไหมครับ?"