เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 220: พี่จี้ ทำไมนายถึงไม่กล้าขึ้นไปซัดกับป้าหวังสักยกวะ! หลิวปัง: ???
"กล้าขึ้นมาบนเวทีตัดสินชี้เป็นชี้ตายกับฉันตรงนี้ไหมล่ะ?"
ในฝูงชน ร่างหนึ่งพลันชะงักงันเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เขาถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างแนบเนียน แล้วดึงคนอื่นๆ มาบังไว้ข้างหน้าตัวเอง
ขณะที่ชายข้างกายเขากลับพูดขึ้นอย่างขัดใจว่า
"ท่านอ๋อง มันอยากดวลกับท่าน! มันคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!"
"ท่านก็ขึ้นไปสู้กับมันเลย สั่งสอนให้มันได้เห็นดีสักหน่อย!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายที่ถอยหลังไปครึ่งก้าวก็มุมปากกระตุกอย่างแรง "ความหมายของนายคือ จะให้ฉันถือกระบี่ขึ้นไปแลกชีวิตกับมันเนี่ยนะ!"
"ก็ใช่น่ะสิ! พี่จี้ ไอ้หมอนี่มันกำแหงขนาดนี้ ทำไมนายไม่กล้าขึ้นไปซัดกับป้าหวังสักยกเล่า!"
หลิวปังชี้ตัวเองด้วยสีหน้าเหวอรับประทาน "หา? ฉันเนี่ยนะ?"