กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 207: ซาตาน: ฉันจะเอามนุษย์ทุกคนมาเป็นสารอาหารของฉัน! เยี่ยเฉิน: คำไหนคำนั้นนะ!
"ฉัวะ!"
"ฉัวะ!"
โดยไม่สนใจลำแสงจากดวงตาของอีกฝ่าย หมัดเหล็กของเทพคชสารอัสนีที่ห่อหุ้มด้วยบอลสายฟ้าอย่างไม่ขาดสาย ก็กระหน่ำชกใส่ร่างปีศาจของซาตานอย่างไม่หยุดยั้ง!
ร่างอันมหึมาของฝ่ายหลังยุบตัวลงจนเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า ถูกสายฟ้าทะลวงจนพรุนกลายเป็น "ตะแกรง" ที่เต็มไปด้วยรูในพริบตา!
ในที่สุดแววตาของซาตานก็ปรากฏความหวาดกลัวออกมา!
เพราะเขาค้นพบด้วยความตระหนกว่า พลังปีศาจในร่างกายของตนกำลังถูกสูบออกไปอย่างรวดเร็ว!
ไม่ใช่เพราะเหตุอื่นใด แต่เป็นเพราะร่างปีศาจของเขาถูกทำลายเร็วเกินไปต่างหาก!
พลังปีศาจทั้งหมดถูกนำไปใช้ฟื้นฟูร่างปีศาจของตัวเอง!
เมื่อพลังปีศาจหมดลง เขาอาจจะต้องตายจริงๆ!