กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 37 ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันลงมือเอง!
เสียงด่าทอที่ดังลั่นขึ้นมาจากเครื่องเสียงกะทันหัน ทำให้มุมปากของเขากระตุกเบาๆ
"อยากตายหรือไงแก เหยียบคันเร่งมิดทุกที แม่มึงเป็นคนนะไม่ใช่รถ! นิสัยเสียแบบนี้สิบกว่าปียังแก้ไม่หาย"
ลุงหน้าแดงก่ำ "อะไรเล่า เบาๆ เสียงหน่อยสิ ฉันก็อยากรักษาหน้าบ้างนะ มีอะไรกลับไปค่อยด่าไม่ได้หรือไง?"
"แกมันพวกหาเรื่องเจ็บตัว ไม่โดนด่าคงคันไปทั้งตัวสินะ!"
เยี่ยเฉินอดอมยิ้มไม่ได้ นั่งฟังคุณลุงคุณป้าทะเลาะกันไปตลอดทางก็นับว่าเพลินดีเหมือนกัน
เพียงแต่พอเขามองดูจุดกลมๆ ที่แสดงตำแหน่งเพื่อนร่วมทีมบนแผนที่แล้วจู่ๆ มันก็หายไปสองสามจุด คิ้วก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่า มีคนสละชีพไปแล้ว!