บทที่ 6: สัญญาได้ไหมพี่เฉิน! คราวหน้าตอนสวมใส่อุปกรณ์ ต้องเบามือหน่อยนะ!

บทที่ 6: สัญญาได้ไหมพี่เฉิน! คราวหน้าตอนสวมใส่อุปกรณ์ ต้องเบามือหน่อยนะ!

เมื่อเห็นท่าทางมั่นอกมั่นใจของเยี่ยเฉิน เหยียนหลีก็เม้มริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อพลางออดอ้อนเขาว่า

"พี่เยี่ยเฉิน เหยียนหลีไม่อยากพยายามแล้ว ขอให้เลี้ยงดูหน่อยสิคะ~"

เมื่อเห็นน้องสาวชิงเปิดปากก่อน สีหน้าของเมิ่งเยว่ก็ลนลานขึ้นมาทันที "เสี่ยวหลีหลี เธอ... เธอๆๆ..."

เยี่ยเฉินยิ้มพลางกล่าวว่า "พวกเธอสองคนผมตัดใจทิ้งใครไม่ลงทั้งนั้นแหละ หลังจากนี้แค่นอนเฉยๆ รอรับความสบายก็พอ"

สีหน้าตึงเครียดของเมิ่งเยว่ในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นยินดี "ฮึ ถือว่านายยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง~"

"งั้นพวกเรามาทำพันธสัญญากันตอนนี้เลยเถอะ!"

พอกลับสู่ความเป็นจริง เยี่ยเฉินก็จับมือซ้ายของเหยียนหลีและจับมือขวาของเมิ่งเยว่ สีหน้ากลับมาเคร่งขรึมจริงจังอีกครั้ง