เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 โปรด... รับการคารวะจากเจิ้น?
บนยอดเขา
หลังจากเสียงของหลินเซียวเงียบลง พวกหวังฉี่ต่างก็มิได้เอ่ยถามว่าจะพาไปที่ใด พากันคุกเข่าข้างเดียวคำนับลงกับพื้นโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยพลางเอ่ยว่า “พวกข้าขอติดตามท่านแม่ทัพไปจนวันตาย!”
ติดตามรึ
ในโลกชางหลานยามนี้ คนรุ่นราวคราวเดียวกันที่สามารถก้าวตามรอยเท้าของเขาได้ทันนั้นแทบจะไม่หลงเหลือแล้ว
แต่เมื่อมองดูเหล่าพี่น้องเก่าแก่เบื้องหน้าเหล่านี้ หลินเซียวก็ไม่คิดจะทำลายความตั้งใจของพวกเขา
หลังจากโบกมือประคองพวกเขาขึ้นมาแล้ว สายตาก็ทอดมองไปยังร่างของหงอวิ๋นเจินเหรินและเจี่ยขุยเจินเหริน
น้ำเสียงเย็นชาเฉียบขาดดังขึ้น “เปิ่นจุนจำเป็นต้องพาคนธรรมดากลุ่มหนึ่งไปยังหมู่เกาะเต่าเหมันต์ ทว่าในมือกลับไม่มีเรือบินที่เหมาะสม”
“มิสู้ทั้งสองท่านให้ข้ายืมสักสองสามลำได้หรือไม่”