เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 พบเฉินฝาน อำลาและจากไป!
“พี่... พี่ใหญ่หลิน?”
ที่ท้ายขบวนแถว เฉินฝานมองดูหลินเซียวที่ยืนอยู่บนหัวมังกรคะนองเหนือแท่นสูง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน
เจ็ดปีมานี้เขาเลื่อนขั้นจากผู้ดูแลป้ายทองแดงมาเป็นผู้ดูแลป้ายเงิน ตบะก็เพิ่งจะทะลวงถึงระดับหลอมปราณขั้นหกเท่านั้น
หลายปีมานี้เขาก็เคยสืบหาร่องรอยของหลินเซียวเช่นกัน เพราะครานั้นหลินเซียวได้ก่อเรื่องราวใหญ่โตถึงเพียงนั้น เขาจึงค่อนข้างหวาดกลัวว่าหลินเซียวจะ... ตกตายไปแล้ว
ทว่าน่าเสียดายที่ไร้ซึ่งข่าวคราว ยามนี้ได้พบกันอีกครา
กลับนึกไม่ถึงว่า พริบตาเดียวหลินเซียวจะกลายมาเป็น “ผู้บังคับบัญชาโดยตรง” ของตน อีกทั้งยังถูกเรียกขานว่า... เจินเหริน!
ผ่านการตรากตรำฟันฝ่ามาเจ็ดปีเต็ม ยามนี้เขาก็มีอายุยี่สิบปีแล้ว