เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 บรรพชนเหยียนหมัวสวามิภักดิ์!
“เจ้า... จะเลือกเช่นไร?”
สิ้นสุรเสียงอันทรงอำนาจดั่งเทพเจ้าของหลินเซียว บรรพชนเหยียนหมัวก็ยืนตะลึงงันไปแล้ว
“ก้าว... ก้าวสู่ระดับทารกวิญญาณหรือ?”
แววตาของเขาเผยให้เห็นเพียงความตื่นตระหนก ภายในใจสั่นสะท้านระคนตื่นเต้นยิ่งนัก
แม้เวลานี้เขาจะอยู่ในระดับแกนทองคำระยะสูงสุดแล้ว ทว่าการจะทะลวงสู่ระดับทารกวิญญาณ... เขาก็หาได้มีความมั่นใจมากเท่าใดไม่
โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญฝ่ายมารเช่นเขา ความยากลำบากในการทะลวงสู่ระดับทารกวิญญาณยิ่งสาหัสกว่าผู้บำเพ็ญทั่วไป
ความคาดหวังเดิมของเขา... ระดับแกนทองคำระยะสูงสุดย่อมเป็นขีดจำกัดบนเส้นทางบำเพ็ญเพียรแล้ว เว้นแต่จะพานพบวาสนายิ่งใหญ่จึงจะมีโอกาสกลายเป็นเจินจวินระดับทารกวิญญาณผู้ท่องไปทั่วหล้าอย่างอิสระ
ทว่าในยามนี้ วาสนาเช่นนั้นดูเหมือนจะปรากฏขึ้นแล้วหรือ?