เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ลงเขา ควันไฟแห่งเสินเซียว
บนลานกว้าง
หลินเซียวมองดูเยี่ยนกุยถูตรงหน้า ครุ่นคิดเพียงครู่เดียวก็พลันตระหนักได้
ผู้ก่อตั้งสำนักเสินเซียวอย่าง “ชิงอวิ๋นเสินจวิน” ก็แซ่เยี่ยนเช่นกัน ทั้งยังเป็นบุคคลระดับบรรพชนเมื่อหลายหมื่นปีก่อน
พลังฝีมือทั่วร่างในยุคสมัยนั้นโดดเด่นเหนือกว่าผู้ร่วมชั้นเดียวกัน ท้ายที่สุดก็ทะลวงผ่านระดับแปลงวิญญาณระยะสูงสุดแล้วเหาะเหินสู่แดนเบื้องบน
เยี่ยนกุยถูคล้ายจะคาดเดาความคิดของหลินเซียวได้ ใบหน้าอันชราภาพจึงแย้มยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เอ่ยปากอธิบายว่า “บรรพชนแห่งสำนักเสินเซียวก็คือบรรพชนของตระกูลเยี่ยนของข้า”
“ยังมีชิงหลวนเสินจวิน หากนับลำดับอาวุโสแล้วข้าเป็นรุ่นเหลนของนาง”
หลินเซียวได้ยินดังนั้นก็เข้าใจในทันที ดูท่าชิงอวิ๋นเสินจวินคงเกรงว่าหลังจากตนเหาะเหินขึ้นไปแล้วตระกูลจะตกต่ำลง จึงผูกตระกูลเข้ากับสำนักเสียเลย