กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ๊า! เจ็บ ๆ”
เสี่ยวอี้สะดุ้งตื่นจากฝัน รู้สึกเหมือนกระบี่เล่มนั้นแทงเข้าที่ตัวเอง เจ็บจนแทบหายใจไม่ออก
“ฮือ ๆ! พี่ชาย เจ็บจัง เสี่ยวอี้เจ็บมาก”
อี้ชูเป็นคนหลับไม่สนิทอยู่แล้ว จึงสะดุ้งตื่นทันที รีบเปิดไฟดู “นาง...ฟ้าน้อย...เป็นอะไรไป?”
เด็กน้อยกุมหน้าอก ใบหน้าซีดเผือด ดวงตากลมโตเป็นประกายคลอไปด้วยน้ำตา หอบหายใจเฮือก ๆ