ตอนที่ 112 ขอพรจากฝนดาวตก!

น้ำเสียงของถังหลิงเสวี่ยกลายเป็นลังเล

ครั้งหนึ่ง ถังหลิงเสวี่ยเคยรับเลี้ยงแมวดำตัวหนึ่งด้วยความอยากรู้ และตั้งชื่อให้มันว่า ปู้ไป๋

มันอยู่กับถังหลิงเสวี่ยตั้งแต่สมัยประถมอันไร้เดียงสาจนกระทั่งเธอก่อตั้งบริษัท

และแมวตัวนี้ก็อยู่กับถังหลิงเสวี่ย เปลี่ยนจากลูกแมวขี้เล่นกลายเป็นแมวโตเต็มวัย

อาจกล่าวได้ว่าการมีอยู่ของปู้ไป๋นั้นแยกไม่ออกจากวันเวลาแห่งความสุขมากมายของถังหลิงเสวี่ย

อย่างไรก็ตาม เมื่อปู้ไป๋แก่ตัวลง การทำงานของร่างกายก็ค่อยๆ เสื่อมถอย แม้แต่การกินก็กลายเป็นปัญหา

ทุกๆ วัน ถังหลิงเสวี่ยจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะบดอาหาร เพื่อให้ปู้ไป๋เคี้ยวน้อยลงและกินได้ง่ายขึ้น