เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
【สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อคุณมาถึงเหนือเมืองใต้ทะเล ในดินแดนแห่งความหนาวเหน็บสุดขั้ว คุณกลับไม่เห็นทหารใดๆ จากเมืองราชธานี】
【อย่างไรก็ตาม นอกจากนั้น...】
【คุณสังเกตเห็นเต็นท์นับไม่ถ้วนบนที่ราบน้ำแข็งอันไม่มีที่สิ้นสุด ถูกลมและหิมะพัดกระหน่ำ พร้อมกับเตาจำนวนมากที่ปล่อยความร้อนจางๆ และ... อาวุธที่สร้างขึ้นอย่างประณีตจำนวนมากและอุปกรณ์เดินทัพที่กระจัดกระจายอยู่บนน้ำแข็ง ถูกทิ้งไว้บางทีอาจเนื่องมาจากเรื่องเร่งด่วนหรืองานบางอย่าง】
【คุณกลั้นหายใจและค่อยๆ นำยานบินของคุณลงจอดบนน้ำแข็ง】
【คุณเริ่มเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปยังทางเข้าของเมืองใต้ทะเล ขณะเดียวกันก็สำรวจ “ค่ายพัก” ซึ่งทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา】
【แต่ผลการสำรวจยังคงไม่เปลี่ยนแปลง มันเงียบสงัดอย่างน่าขนลุก นอกจากเสบียงและยุทโธปกรณ์ต่างๆ ที่ถูกทิ้งไว้บนน้ำแข็งแล้ว ก็ไม่พบเห็นผู้คนเลยแม้แต่คนเดียว】
【ในไม่ช้า...】
【คุณมาถึงทางเข้าแรกของเมืองใต้ทะเลที่คุณล็อกเป้าไว้】
【ทันทีที่คุณเข้าใกล้ ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีก็ผุดขึ้นในใจของคุณขณะที่จมูกของคุณกระตุก...】
“ทำไมกลิ่นนี้มันคุ้นจัง?”